Jakość drewna opałowego uzależniona jest od ilości zawartej w nim wody, czyli stopnia jego zawilgocenia. Do celów opałowych najlepsze jest drewno powietrzno-suche, które było składowane przez kilka lat. W przypadku drewna połupanego okres ten jest nieco krótszy i wynosi 1,5 roku. Wilgotność tak przygotowanego surowca wynosi 20%, dlatego jego wartość opałowa jest znacznie wyższa. Warto pamiętać, że spalanie mokrego drewna zamiast przyjemnego ciepła i atrakcyjnego, równego płomienia, poskutkuje kłębami pary oraz dymu. Dzieje się tak, ponieważ część energii zawartej w drewnie zostanie przeznaczona na odparowanie wody, a nie wytworzenie ciepła.

Aby proces spalania drewna w kominku przebiegał prawidłowo konieczne jest dostarczenie bardzo dużej ilości powietrza. W Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, mówi się o konieczności dostarczenia 10 m3 powietrza na każdy 1 kW mocy nominalnej kominka (przy 10 kW mocy kominka, należy dostarczyc 100 m3 powietrza). Do obecnie budowanych palenisk wymaga się stosowania średnicy kanału minimum 110 mm. Instalację doprowadzenia powietrza do kominka najwygodniej montowac na etapie wykonywania wylewek w budynku, a więc zwykle sporo wcześniej przed instalacją samego wkładu. Przewody instalacji wykonywane są na kilka sposobów, najczęściej z rur PCV lub kanałów prostokątnych ocynkowanych. Urządzeniem montowanym w ścianie na zewnątrz budynku jest czerpnia powietrza. Warto, by była ona zabezpieczona przed przedostawaniem się insektów oraz by posiadała labirynt tłumiący hałas (ograniczający pęd powietrza). Czerpnię lepiej jest zamontować tak, by nie było ryzyka oblodzenia lub zasypania wlotu śniegiem, a na pewno nie wolno go zasłaniać.

Moc grzewcza jest uzależniona od ilości spalanego paliwa. Spalając 1 kg drewna uzyskamy max 4 kW energii. Dla uzyskania 15 kW ciepła musimy zużyć 4,2 kg drewna w przypadku urządzenia z 85% sprawnością lub 5,1 kg drewna w przypadku urządzenia z 70% sprawnością.

Za regulację spalania odpowiedzialne są dwa urządzenia: regulator powietrza i szyber. Umiejętne posługiwanie się tymi przyrządami gwarantuje efektywne i oszczędne użytkowanie. Aby po rozpaleniu utrzymać jednakową szybkość spalania, należy ograniczyć ilośc dostarczanego tlenu poprzez przymknięcie regulatora powietrza. Równolegle należy przymykać szyber, co spowoduje zawirowanie spalin zmniejszając ich wypływ do komina, a jednocześnie zwiększy temperaturę w palenisku.

W sąsiedztwie kominka mogą stac meble. Jednak meble powinny znajdowac się w odległości co najmniej 80 cm od kominka - źródła ciepła gdzie szyba często nagrzewa się do temperatury ok 150 st.C i więcej).

Podłoże pod kominek powinno byc twarde i stabilne. W miejscu gdzie będzie stał kominek nie należy kłaśc styropianu pod wylewkę.

Rura doprowadzająca powietrze z zewnątrz budynku pod kominek powinna miec średnicę co najmniej fi 100 mm. Zamiast takiej rury można zastosowac również kanał płaski o wymiarach minimum 5 x 15 cm, który łatwo można ukryc pod wylewką.

W środku wkładu kominkowego ułożyc drewno rozpałkowe krzyżując poszczególne kawałki. Między drewienkiem umieścic podpałkę. Otworzyc szyber i dopływ powietrza z zewnątrz. Zapalic podpałkę.Po rozpaleniu się drewna rozpałkowego włożyc do kominka drobne i średnie kawałki drewna a następnie zamknąc drzwiczki. Po nagrzaniu sie wkładu kominkowego (co zajmuje około 30 minut) ustawic zasuwy wlotu powietrza do żądanej temperatury. W kominku NIE WOLNO nigdy rozpalac ognia z użyciem środków łatwopalnych (alkohol itp.).

Moc podana przez producenta kominka jest uzyskiwana w warunkach okreslonych przez aktualnie obowiązującą normę, przy opalaniu suchym drewnem liściastym. Jako opał zastępczy można stosowac sprasowane brykiety lignitowe. Należy stosowac suche drewno liściaste tzn. o wilgotności poniżej 20%. Świeże drewno spala sie nieprawidłowo, powodując odkładanie się sadzy w przewodzie dymowymi ma małą wartość opałową. Wartośc opałowa drewna zależy od stopnia jego wilgotności. Nieodpowiednie drewno (świeże lub zawilgocone) może powodowac cofanie się dymu, zaczernianie szyby i odkładanie się sadzy (zagrożenie pożaru w przewodzie kominowym).

Kominek z systemem DGP (Dystrybucja Gorącego Powietrza), to taki kominek, który posiada instalację rozprowadzającą gorące powietrze z komory grzewczej kominka do poszczególnych pomieszczeń znajdujących się w budynku.

Kominek z płaszczem wodnym to kocioł centralnego ogrzewania w formie kominka.